Schilden als Spiegels van Mythe en Heroïsme in de Oude Wereld

Van de door de zon geschroeide vlakten van Mesopotamië tot de door mist gehulde slagvelden van Noord-Europa, was het schild veel meer dan een eenvoudig stuk slagvelduitrusting. Het was een mobiel doek voor een beschaving die diepste overtuigingen koesterde, een verklaring van persoonlijke en stamidentiteit, en vaak een directe link naar het goddelijke. Terwijl alle schilden het praktische doel dienden van het afbuigen van pijlen en het absorberen van slagen, droegen velen beelden en betekenis die diep in het rijk van de mythe reikten. De decoraties op een schild konden krachtige goden oproepen, epische overwinningen hertellen, of bovennatuurlijke bescherming oproepen tegen ongeziene krachten. In de handen van een legendarische held werd het schild zelf een kunstwerk van kracht, zijn verhaal dat werd geweven in de stof van epics die millennia hebben overleefd.

Deze verkenning onderzoekt hoe oude schilden functioneerden als symbolen van mythe en legenda, waarbij beide echte artefacten onderzocht werden en de fictieve meesterwerken die onze collectieve verbeelding bleven vast te leggen.

De relatie tussen een krijger en zijn schild was intens persoonlijk. In tegenstelling tot een zwaard of speer, die vooral beledigend waren, was het schild de verdediger van constante metgezel, de barrière tussen leven en dood. Het droeg de klap van vijandelijke aanvallen en, in vele culturen, werd behandeld met bijna ritueel respect. Warriors vaak hun schilden gepersonaliseerd met symbolen van hun clan, hun goden, of hun eigen heldhaftige daden. Deze praktijk transformeerde het schild van een utilitaire object in een badge van eer, een stuk levende geschiedenis dat de drager verbonden met zijn voorouders en met de grotere kosmische orde.

Om de mythische schilden van legende te begrijpen, moeten we eerst begrijpen de echte schilden die hen inspireerden.

De evolutie van schilden in het oude oorlogvoering

Schilden evolueerden dramatisch in verschillende culturen en perioden, die veranderingen in oorlogstechnologie, beschikbare materialen en veranderende artistieke tradities weerspiegelen. Het begrijpen van deze historische ontwikkelingen biedt een essentiële context voor de mythische schilden die later ontstonden in literatuur, kunst en religieuze praktijk. De verscheidenheid aan schildontwerpen in de oude wereld is een bewijs van de menselijke vindingrijkheid en de universele behoefte aan bescherming.

Griekse Hoplon en Aspis

Het meest iconische Griekse schild was de aspis, ook wel de hoplonHet schild werd gebouwd van een stevige houten kern, vaak van populier of wilg, die vervolgens bedekt was met een dunne laag brons. Het schild woog tussen de 7 en 10 kilogram, die aanzienlijke kracht nodig had om te dragen en te manoeuvreren. Het werd vastgepakt door een centrale armband genaamd de porpax, waardoor de onderarm werd ingebracht, en een handgreep bij de rand genaamd de antilabe. Dit tweepuntsophangingssysteem maakte het mogelijk het gewicht gelijkmatig over de arm te verdelen, waardoor het schild ondanks zijn grootte beheersbaar is.

De hoplon was essentieel in de falanx formatie, waar soldaten hun schilden aan elkaar op slot om een ondoordringbare muur van brons en hout te creëren. In deze formatie, elke man schild beschermd niet alleen zichzelf, maar ook de blootgestelde rechterkant van de soldaat aan zijn linkerhand. De samenhang van de falanx was volledig afhankelijk van de discipline van elke hoplite om zijn schild stabiel te houden. Schilden werden vaak versierd met familiecrests, stad symbolen, of mythologische scènes. De Gorgon Medusa . hoofd was een bijzonder gebruikelijk motief, geloofde om vijanden te veranderen in steen met zijn angstaanjagende blik.

Het schild van Achilles, beschreven in Homer Ilias, nam deze traditie tot zijn meest mythische extreme, het weergeven van de hele kosmos gesmeed door de god Hephaestus zelf.

Roman Scutum

De Romeinse scutum Het was een groot, rechthoekig, semi-cylindrisch schild gemaakt van lagen hout, typisch berken of populier, aan elkaar gelijmd in een multiplex-achtige constructie. Het afgewerkte schild werd vervolgens bedekt met leer of canvas en met metaal om te voorkomen dat splijten. Een centrale metalen baas, genaamd de umbo Het scutum was zwaar, ongeveer 10 kilogram, maar zijn gebogen vorm afgebogen slagen en pijlen effectiever dan een plat schild.

Het scutum bood een uitzonderlijke bescherming voor het legionair en werd gebruikt in de beroemde testudo of schildpad vorming, waar soldaten hun schilden boven hun hoofden en aan de zijkanten onderling verbonden, waardoor een bijna ondoordringbare schelp ontstonden. Romeinse schilden droegen vaak het insigne van het legioen, zoals de adelaar, evenals scènes van overwinning of keizerlijke propaganda. Het schild was niet alleen een defensief instrument; het kon agressief worden gebruikt om de vijand lijn uit balans te duwen. In de Romeinse mythologie, de heilige schilden genoemd ancilia werden gezegd dat ze uit de hemel zijn gevallen tijdens het bewind van Numa Pompilius, en hun bescherming werd beschouwd als essentieel voor de staat overleving. ancilia benadrukt hoe diep het schild is geweven in de Romeinse religieuze en militaire identiteit.

Egyptische en Nabije Oosterse Schilden

Oude Egyptische schilden waren vaak lang en rechthoekig, ontworpen om dekking te bieden voor boogschutters en infanterie gelijk. Ze werden meestal gemaakt van hout, vaak acacia of sycamore, bedekt met dierlijke huid strak gespannen en soms versterkt met metalen banden of studs. De schilden van farao's en hoge officieren waren rijkelijk versierd met afbeeldingen van goden zoals Horus, Ra, of de beschermende godin Wadjet. Deze decoraties waren niet alleen sierlijk; ze werden verondersteld om goddelijke bescherming in de strijd te roepen. In Mesopotamië, de Sumeriërs gebruikten grote, rechthoekige schilden van lederen gespannen over een houten kader, vaak versierd met mythologische beesten zoals de leeuw-hoofdige adelaar Imdugud.

De Assyriërs, bekend voor hun brutale militaire campagnes, ontwikkelden kleinere, ronde schilden voor cavalerie en grote wicker schilden voor belegering oorlogvoering.

Noorse en Keltische schilden

Noord-Europese krijgers waren voor ronde schilden gemaakt van hout, typisch kalk of dennen, met een centrale ijzeren baas die de hand beschermde. Deze schilden waren over het algemeen lichtgewicht en wendbaar, geschikt voor zowel een-op-een gevecht en de strakke schild-wand formaties favoriet door Viking en Germaanse krijgers. De diameter van een typische Noors schild was ongeveer 80 tot 90 centimeter, hoewel grotere versies werden gebruikt door hoofdmannen. Noorse schilden werden vaak geschilderd met gedurfde kleuren en patronen, soms met mythologische symbolen zoals de Valknut, de knoop van gedood krijgers geassocieerd met Odin, of de serpent Jörmungandr, het wereldomcirkelende beest van Norse kosmologie. Het gebruik van kleur en patroon was niet alleen decoratieve; het diende als een vorm van identificatie op het slagveld, waardoor krijgers hun kameraden in de chaos van de strijd te herkennen.

De Kelten, vooral de cultuur van La Tène in Midden- en West-Europa, produceerden enkele van de meest artistiek opvallende schilden van de oude wereld. Deze schilden waren vaak lang en ovaal of rechthoekig van vorm, gemaakt van hout met een centrale metalen ruggengraat en baas. Ze waren zeer gedecoreerd met ingewikkelde spiraal- en trompetpatronen, evenals figuurlijke kunst die goden, helden en mythische beesten uitbeeldt. Het Battersea Shield, een ceremonieel bronzen schild gevonden in de Theems, is een prachtig voorbeeld van Keltische artiestenkunst. Het uitgebreide email en reussé werk suggereert dat het nooit bedoeld was voor de strijd, maar eerder voor het tonen of ritueel gebruik.

De exacte mythologische associaties van dergelijke schilden blijven een onderwerp van levendig academisch debat, maar hun symbolische kracht is onmiskenbaar.

Mythische en legendarische helden en hun schilden

De schilden van legendarische helden zijn vaak zo beroemd als de helden zelf. Deze objecten waren niet alleen uitrusting; ze waren uitbreidingen van de identiteit van de held, geschenken van de goden, of symbolen van het lot en lot. Elk schild vertelt een verhaal over zijn eigenaar en de waarden van de cultuur die de mythe creëerde. Hieronder staan enkele van de meest bekende voorbeelden uit de wereld mythologie, elk met zijn eigen unieke betekenis.

Achilles en het Schild van Hephaestus

Misschien wel het meest bekende schild in de westerse literatuur is degene gesmeed voor Achilles door de god Hephaestus. Dit schild is lang beschreven in Boek 18 van Homer. Ilias Het schild was een microkosmos van de hele wereld, een complete visie van het menselijk leven en de kosmos. Het toonde de aarde, hemel, zee, de zon, de maan en de sterrenbeelden. Het toonde twee steden in vrede, met bruiloften, rechtbanken en vreugdevolle feesten, en een in oorlog, onder beleg met legers botsen op de vlakte.

Het omvatte scènes van landbouw, een wijngaard zwaar met druiven, een kudde vee aangevallen door leeuwen, en een dansend koor van jonge mannen en vrouwen. Het schild was niet alleen een defensief item; het was een verhaal van het menselijk bestaan in al zijn vreugde, verdriet en complexiteit.

De kosmische beelden van het schild benadrukten de rol van Achilles als held wiens acties de hele wereldorde beïnvloedden. Zijn woede, zijn verdriet over Patroclus, en zijn uiteindelijke lot waren niet alleen persoonlijke tragedies maar gebeurtenissen die door de kosmos heen scheurden. Het schild herinnerde zowel Achilles als het publiek dat zijn keuzes universele betekenis hadden. Voor degenen die dit iconische artefact verder willen verkennen, de vermelding van Britannica op het Schild van Achilles geeft een uitgebreid overzicht van de literaire en historische context.

Ajax en het Torenschild

Ajax de Grote, de tweede grootste Griekse held na Achilles, was beroemd om zijn massieve, bijna onrein schild. Homer beschrijft het als zijnde als een toren, gemaakt van zeven lagen van ossenhuid en een buitenste laag van brons. Dit kolossale schild was zo zwaar dat het nodig buitengewone kracht te dragen, en Ajax droeg het met gemak. Hij droeg dit schild in de Trojaanse Oorlog, met behulp van het om zichzelf en zijn halfbroer Teucer te beschermen, die vocht van achter het als een boogschutter. Het schild symboliseerde Ajaxs rol als de bolwerk van het Griekse leger, een figuur van immense fysieke kracht en onuitputtelijke moed.

Hij was de rots waarop de Trojaanse aanvallen brak. In de tragische wedstrijd voor Achilles harnateur, Ajax verloren aan Odysseus en later nam zijn eigen leven in schaamte. Deze tragedie maakt de diepe verbinding tussen een hero schild, de identiteit en zijn gevoel van eigenwaarde.

Hercules en het Nemean Leeuwenschild

Heracles, bekend bij de Romeinen als Hercules, wordt vaak afgebeeld met een schild dat draagt het hoofd en de huid van de Nemeense Leeuw, de eerste van zijn Twaalf Labors. De leeuwenhuid was ondoordringbaar voor wapens, en het droeg Heracles vrijwel onkwetsbaar. Het schild zelf, toen versierd met de leeuwenkop, diende als zowel een trofee van zijn grootste overwinning en een krachtige psychologische wapen tegen zijn vijanden. Het herinnerde iedereen die hem geconfronteerd met een held die had gevochten met een ongeslagen beest door pure kracht en sluwheid. In sommige artistieke afbeeldingen, Heracles ook gebruikt een schild dat hem gegeven door Athena, versierd met scènes van de Gigantomachy de epische strijd van de goden tegen de reuzen.

Deze beeldspraak gekoppeld Heracles direct aan de goddelijke kosmische orde, positioneren hem als een kampioen van de goden zelf.

Perseus en het Reflectieve Schild

Perseus, de doder van Medusa, is nauw verbonden met een zeer gepolijst, reflecterend schild dat een kritische rol speelde in zijn meest beroemde exploit. Toen Perseus van plan was Medusa te doden, een van de drie Gorgon zusters wiens blik iedereen in steen kon veranderen, werd hij uitgerust door de goden met een reeks magische items. Van Athena ontving hij een schild gepolijst tot een spiegelachtige afwerking. Van Hermes ontving hij gevleugelde sandalen voor vlucht. En van Hades ontving hij de Cap of Onzichtbaarheid.

Het reflecterende schild liet Perseus toe Medusa te benaderen zonder direct naar haar te kijken, met behulp van de reflectie om zijn zwaardslag met precisie te leiden. Na zijn overwinning gaf hij het hoofd van Medusa aan Athena, die het op haar Registreerde, waardoor het een eeuwig symbool van goddelijke bescherming en terreur werd. De Aegis zelf is een fascinerend artefact. Het was een divine schild of mantel die behoorde tot Zeus en later aan Athena toebehoorde met de Gorgone in zijn centrum. Theoi.com.s vermelding op de Aegis biedt een grondig onderzoek van de oorsprong en symboliek.

Beowulf en het Schild van de Drakengevechten

In het Oude Engels episch BeowulfDe held gebruikt een speciaal gemaakt ijzeren schild om de draak in zijn laatste strijd te confronteren. Eerder in het gedicht, wanneer hij Grendels moeder in haar onderwater hol bevecht, vertrouwt hij op een zwaard dat in de grot gevonden wordt, maar zijn schild beschermt hem tegen haar woeste aanvallen. Beowulf Het is niet zo uitgebreid beschreven als Achilles schild, maar het dient een belangrijke symbolische rol. Het vertegenwoordigt de beschermende kracht van de beschaafde wereld tegen de monsterlijke krachten van chaos die loeren buiten de grenzen van de samenleving. Het schild is ook een geschenk van koning Hrothgar, het koppelen van Beowulf aan de gemeenschap die hij heeft gezworen te verdedigen.

In de Noorse mythologie, de held Sigurd ontvangt ook een magisch schild van de dwerg Regin, gegraveerd met beelden die voorspelt zijn toekomstige daden en zijn uiteindelijke lot. Deze schilden, zoals Beowulf . Zijn objecten van het lot, dragen het gewicht van profetie en doom.

Koning Arthur en de Heraldische Schilden van Camelot

In de legende van Arthur worden schilden vaak beschut met religieuze of heraldische symbolen die de ridder karakter en zoektocht weerspiegelen. Het meest bekende voorbeeld is misschien wel het schild van Sir Gawain, die een pentang draagt, een vijfpuntige ster die de vijf deugden van de perfecte ridder vertegenwoordigt: vrijgevigheid, gemeenschap, kuisheid, vroomheid en vroomheid. De pentang is een symbool van eindeloze waarheid en perfectie. Koning Arthur zelf wordt soms afgebeeld met een schild dat de Maagd Maria en het Christuskind toont, die zijn goddelijke recht om te regeren en de heilige aard van zijn koningschap symboliseert. In sommige versies van de Graal zoektocht is het schild van Sir Galahad aanvankelijk leeg, wachtend om gevuld te worden met de eigen daden van de ridder en bewijzen dat zijn waarde eerder wordt verdiend dan erfelijk.

Deze schilden verbinden de krijger met een hogere morele orde, net als de oude mythologische schilden verbonden met de goden en de kosmische krachten die hun wereld gevormd hebben.

De symbolische betekenis van schilden in de mythologie

Naast de specifieke helden die hen hanteren, droegen schilden in de mythologie lagen van symbolische betekenis die hun praktische gebruik als verdedigingswapen overschreed. Deze betekenissen waren diep ingebed in de culturele en religieuze structuur van oude samenlevingen.

Goddelijke bescherming en gunsten

Vele schilden in de mythologie waren directe gaven van de goden, wat betekende dat de held onder goddelijke bescherming was en gekozen voor een speciaal doel. Achilles schild kwam van Hephaestus op verzoek van zijn moeder Thetis. Perseus reflecterende schild kwam van Athena. De Romeinse heilige schilden, de ancilia Het schild werd een tastbaar bewijs van een verbond tussen de mens en het goddelijke, een fysieke herinnering dat de goden waakten over het lot van de held.

Vertegenwoordiging van de kosmos

Het schild van Achilles is het belangrijkste voorbeeld van een schild dat de hele wereldorde vertegenwoordigt, maar het is niet de enige. Deze microkosmische beeldspraak verhoogde het schild van een persoonlijk wapen tot een universeel symbool. Het herinnerde de drager en het publiek dat de held acties kosmische betekenis had, dat zijn keuzes echo door de eigenlijke structuur van het bestaan. Het schild toonde zowel vrede en oorlog, leven en dood, vreugde en verdriet, suggereert dat de held moet alle aspecten van het bestaan omarmen om echt groot te zijn. Dit concept verschijnt in andere culturen ook.

Sommige oude Chinese schilden werden geschilderd met constellaties en hemelse kaarten. De Scythen, een nomadische mensen van de Euraziatische steppes, gebruikten schilden versierd met scènes van de wereldboom en andere kosmologische symbolen. Het schild was een kaart van het universum, die in de strijd werd gebracht.

Intimidatie en psychologische oorlogvoering

Schilden versierd met angstaanjagende beelden waren bedoeld om vijanden bang te maken voordat er zelfs een slag werd geslagen. Het psychologische effect van het gezicht van een schild dat leek te dragen de blik van een monster, met glanzende ogen en knarsende tanden, kon breken een tegenstander moreel en zijn wil om te vechten. De Gorgon . hoofd op Griekse schilden, de snauwende beesten op Keltische schilden, en de krullende slangen op Noorse schilden allemaal diende dit doel. In de Noorse sagas, beserkers soms geschilderd hun schilden met beelden van wolven, beren, en serpenten om hun eigen angstwekkende reputatie te versterken. Het schild van de Keltische held Cú Chulainn wordt gezegd dat ze een angstaanjagende oorlogsgezicht hebben dat mannen gek van angst kon drijven.

Dit gebruik van beeldvorming koppelde het schild direct aan de heldeigen reputatie van de schild zelf voor de schilden en maakte een actieve deelnemer aan de strijd, niet alleen een passief stuk wapen.

Schilden in culturele en religieuze contexten

Mythologische schilden waren niet beperkt tot epische poëzie en heldhaftige verhalen. Ze speelden ook belangrijke rollen in religieuze rituelen, staatsceremonies, en de opbouw van culturele identiteit in de oude wereld.

De Aegis van Zeus en Athena

De Aegis is al genoemd, maar het belang ervan als cultureel en religieus symbool verdient een diepere verkenning. In de Griekse kunst en literatuur wordt de Aegis vaak getoond als een schild of een mantel met slangen en draagt de angstaanjagende Gorgoneion, het hoofd van Medusa, in het centrum. Het werd gebruikt door Zeus om stormen op te wekken en door Athena om haar favoriete helden te beschermen in de strijd. De Aegis was een symbool van goddelijke autoriteit zo krachtig dat zelfs de andere goden vreesden haar macht. In de Aegis was het een symbool van goddelijke autoriteit dat zelfs de andere goden haar macht vreesden.

IliasApollo gebruikt de Aegis om het Griekse leger angst aan te jagen en hen in paniek te sturen. De Aegis oversteekt aldus de lijn tussen een fysiek wapen en een symbool van goddelijke heerschappij, die de absolute kracht van de Olympische goden over stervelingen en de natuurlijke wereld vertegenwoordigt. Voor een gedetailleerde analyse van hoe de Aegis in de oude kunst werd afgebeeld, het Metropolitan Museum .. artikel over de Aegis biedt uitstekende visuele voorbeelden en wetenschappelijke context.

De Heilige Ancilia van Rome

In het oude Rome, de twaalf heilige schilden genoemd ancilia De belangrijkste religieuze relikwieën in de stad. Volgens de Romeinse traditie, viel er een enkel schild van unieke vorm uit de lucht tijdens de regering van de legendarische koning Numa Pompilius. Dit als teken van Jupiter gunst, Numa had elf identieke kopieën gemaakt om te voorkomen dat het origineel werd gestolen. De schilden werden gehuisvest in de tempel van Mars en werden in een jaarlijkse processie gedragen door de Salii, een college van priesters die oeroude oorlogsdansen uitvoerden terwijl ze de schilden sloegen. Het schild werd verondersteld om goed geluk te brengen in de strijd, en de veiligheid van de schilden werd beschouwd als essentieel voor de veiligheid van de Romeinse staat.

Deze traditie toont hoe een mythisch schild centraal kon worden gesteld voor de staatsreligie, het militaire vertrouwen en de nationale identiteit.

Het Keltische Schild van de God Nuada

In de Ierse mythologie had de god Nuada van de Zilveren Hand een magisch schild dat nooit doorboord kon worden. Het was een van de vier grote schatten van de Tuatha Dé Danann, het mythische ras van Ierse goden, samen met de Speer van Lugh, het Zwaard van Nuada, en de Dagda. Het schild zou met een doordringende huilen wanneer de eigenaar in gevaar was, hem waarschuwen voor verraad of hinderlaag. Deze animaatkwaliteit echo's de levende schilden gevonden in andere mythologieën, zoals het sprekende schild van de Griekse held Amphilochus, die profetieën kon spreken. Het schild van Nuada benadrukt het geloof dat een held bescherming niet alleen fysiek maar ook bovennatuurlijk en bewust was, in staat om onafhankelijk te handelen om zijn drager te beschermen.

Schilden in Funerary en Rituele Contexts

Archeologisch bewijs toont aan dat de schilden vaak bij hun eigenaars begraven werden, wat een geloof suggereert dat de krijger zijn schild nodig zou hebben in het hiernamaals. De Griekse gewoonte van het begraven van hoplieten met hun schilden is goed gedocumenteerd, net als de Viking praktijk van het plaatsen van schilden in scheepsbegravingen. De beroemde Gokstad schip begrafenis in Noorwegen bevatte een rij van geschilderde schilden langs de loop van de loop van de loop van de loop van de loop van de loop, die zowel praktische als rituele doeleinden kan hebben gediend. In Keltisch Europa, werden schilden soms afgezet in rivieren en moerassen als offers aan de goden. Het Battersea Shield en het Witham Schild, beide gevonden in rivieren in Engeland, zijn waarschijnlijk voorbeelden van dergelijke rituele afzettingen.

Deze praktijken tonen aan dat het schild werd beschouwd als meer dan alleen een oorlogstuig; het was een metgezel voor de reis naar de volgende wereld en een passend geschenk voor de goden.

De legacy van de oude schilden in de moderne tijd

De fascinatie voor mythische schilden is nooit vervaagd. Van renaissanceschilderijen tot moderne fantasieliteratuur en blockbusterfilms, blijft het beeld van de heldschilden een van de meest krachtige en herkenbare symbolen in het vertellen van verhalen. In J.R.R. Tolkien De Heer van de Ringen, het schild van de heks-koning van Angmar wordt beschreven als dragend een rood oog, een angstaanjagend symbool van Saurons kwaadaardige macht. In de wereld van stripboeken, Captain Americas schild is een directe moderne equivalent van de oude held schild . Een onverwoestbare schijf gemaakt van vibranium dat de held beschermt en symboliseert zijn niet-waaiende waarden van gerechtigheid en vrijheid.

God van de oorlog en Moordaan Creed Walhalla Het schild blijft een krachtig verhalende apparaat, dat bescherming, identiteit en de eeuwige strijd tussen orde en chaos vertegenwoordigt die de menselijke conditie definieert.

Ook hebben wetenschappers oude schilden bestudeerd om de samenlevingen die ze creëerden en gebruikten beter te begrijpen. Archeologische vondsten, zoals het bronzen schild van de graaf van de duiker in Paestum of het ijzeren schild van de Vikingschipbegraving in Gokstad, bieden onschatbare inzichten in oude ambachten, handelsnetwerken en oorlogsvoering praktijken. De decoraties op deze schilden komen vaak overeen met de mythologische referenties gevonden in oude teksten, bevestigend dat de verhalen niet alleen poëtische uitvindingen waren, maar reflecties van diep gehouden overtuigingen over de wereld. Voor degenen die geïnteresseerd zijn in archeologische en historische bewijzen, World History Encyclopedia .. artikel over schilden biedt een uitgebreid overzicht van de ontwikkeling van schild in verschillende culturen en perioden.

Conclusie

Oude schilden waren veel meer dan stukken van wapenrusting ontworpen om pijlen en zwaarden te stoppen. Het waren ankers van cultureel geheugen, geleiders voor goddelijke macht, en onmiskenbare kenmerken van legendarische helden. Of gesmeed door een god op de Olympus, gedragen door een Romeinse legioenair in de strijd, of geschilderd met de angstwekkende symbolen van een Noorse clan, deze schilden droegen het gewicht van mythe en betekenis. Ze herinnerden strijders van de goden die over hen waakten, de helden die voor hen waren gekomen, en de kosmische krachten die hun wereld en hun lotsbestemming vormgegeven. Vandaag, toen we Homer lezen, beschrijving van het schild van Achilles of staren op een Romeinse scultum in een museum geval, verbinden we ons met een traditie die duizenden jaren overspant.

Het schild is een symbool dat zich verdraagt omdat het spreekt tot iets fundamenteels in ons. Het beschrijft, en het vertelt een verhaal.